تأمین نکردن حقابه محیط زیست، عامل اصلی گسترش بیابانزایی
معاون آبخیزداری، مراتع و امور بیابان سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور گفت: بخش قابل توجهی از روند بیابانی شدن اراضی در ایران و گسترش کانون های گرد و غبار، ناشی از تامین نکردن حقابه های محیط زیستی، دشتهای سیلابی، تالابها و دریاچهها است.
به گزارش داغ (دیدهبان امنیت غذایی) به نقل از پایگاه اطلاعرسانی وزارت جهادکشاورزی، حسن وحید درباره نقش سازههای آبی در این بحران نیز افزود: سدسازیها و حفر بیرویه چاههای آب، سهم بالایی در تشدید بیابانزایی و پدیده گرد و غبار در کشور دارند.
وی ادامه داد: در بسیاری از حوضههای آبریز بالادست، سدها احداث شدهاند، اما حقابههای پاییندست به دلایل مختلف تامین نشده و همین مسئله به تشدید بحرانهای زیستمحیطی انجامیده است.
وحید با تاکید بر نقش مدیریت منابع آب در جلوگیری از بیابانزایی توضیح داد: یکی از مهمترین عوامل بیابانزایی، مدیریت نادرست منابع آبی است و زمانی که آب به اکوسیستمهای طبیعی نرسد، پوشش گیاهی از بین میرود، اراضی خشک میشوند و در نهایت بستر شکلگیری گرد و غبار و بیابانزایی فراهم میشود.
معاون آبخیزداری، مراتع و امور بیابان سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور اظهارداشت: امروز بیش از ۹۰۰ هزار هکتار از کانونهای گرد و غبار کشور در مناطقی قرار دارند که دریاچهها و تالابهای آنها مانند دریاچه هامون و جازموریان خشک شدهاند.
وی با بیان این که خشکسالی و کاهش بارندگی نیز در روند بیابانزایی بیتاثیر نیست، تصریح کرد: هرچند تغییرات اقلیمی، خشکسالی و کاهش بارندگی از عوامل موثر در گسترش بیابان هستند، اما نباید از نقش مدیریت منابع آب غافل شد.
وحید با اشاره به تجربه مهار گرد و غبار در خوزستان خاطرنشان یادآور شد: در بحران گرد و غبار استان خوزستان و شهر اهواز، سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور با اجرای اقدامات بیابانزدایی و تثبیت کانونهای بحرانی وارد عمل شد و بخش مهمی از مشکلات را کنترل کرد، اما ریشه اصلی بسیاری از بحرانهای گرد و غبار کشور همچنان در عدم تامین حقابه تالابها، دریاچهها و سایر زیست بومهای طبیعی نهفته است.
وی تأکید کرد: مدیریت منابع آب و تامین حقابههای محیط زیستی باید به عنوان یکی از اولویتهای اصلی سیاستگذاری در حوزه آب و محیط زیست مورد توجه قرار گیرد.
