
تأمین مالی، موتور محرک تولید داخلی و کاهش وابستگی کشور
در اقتصاد ایران بخش کشاورزی نه فقط یک عرصه تولیدی، بلکه ستون فقرات امنیت ملی و معیشت میلیونها نفر محسوب میشود. این بخش نقشی بیبدیل در استقلال اقتصادی دارد. با این حال این نقشآفرینی در سایه یک آسیبپذیری اساسی رقم میخورد که همانا کمبود سرمایه و نبود تأمین مالی متناسب میباشد. در این میان بانک کشاورزی به عنوان تنها بانک تخصصی این حوزه، نه یک نهاد مالی صرف، بلکه حلقه گمشده پیوند میان سیاست، تولید و معیشت پایدار روستایی است.
ویژگی ذاتی فعالیتهای کشاورزی از جمله ماهیت فصلی تولید و بازگشت سرمایه و ریسکپذیری بالا در برابر تغییرات اقلیمی و نوسانات ارزی، آن را به شدت به منابع مالی در گردش و سرمایهگذاری وابسته کرده است. در این شرایط تسهیلات بانک کشاورزی به مثابه خون جاری در رگهای تولید در کشور عمل میکند. این بانک با تخصیص هدفمند منابع، زنجیرههای ارزش را از تأمین نهادهها تا بازار مصرف پوشش میدهد. برای نمونه، در شرایط فشار ناشی از نوسانات ارز و افزایش هزینههای خوراک دام، پرداخت تسهیلات این بانک به بخش دام و طیور نه یک اقدام حمایتی مقطعی، بلکه یک مداخله راهبردی برای جلوگیری از توقف تولید و کاهش دام مولد و در نتیجه، صیانت از سفره مردم بوده است.
این تأمین مالی، فراتر از رفع نیازهای مقطعی، به معنای سرمایهگذاری برای بهرهوری پایدار است. این بانک با ارائه ابزارهای نوین اعتباری نظیر اعتبار زنجیره تأمین نویپو، به گونهای عمل کرده است که علاوه بر رفع نیاز نقدینگی تولیدکنندگان، به ساماندهی کل شبکه تأمین نیز بپردازد. شواهد نشان میدهد اثر تسهیلات جاری این بانک بر ارزش افزوده و سرمایهگذاری در بخش کشاورزی که از طریق خرید نهادهها و تجهیزات صورت میگیرد، بیش از تسهیلات سرمایهای است. این امر نقش کلیدی نقدینگی را در به حرکت درآوردن چرخهای تولید و افزایش بهرهوری به خوبی نشان میدهد.
امنیت غذایی سنگ بنای امنیت ملی و استقلال سیاسی هر کشوری محسوب میشود و وابستگی به واردات برای تأمین کالاهای اساسی، کشور را در برابر شوکهای ارزی و تحریمها آسیبپذیر میسازد. بانک کشاورزی با حمایت از تولید داخل، نقش مستقیمی در کاهش این وابستگی ایفا میکند. در همین راستا طرح اعتباری گندم این بانک، مصداق عینی این نگاه راهبردی است.
شایان ذکر است بانک کشاورزی با روندی صعودی در پرداخت تسهیلات، طی سه سال اخیر رکورد ۷۲۶ همت تأمین مالی تولید، اشتغال و امنیت غذایی را به ثبت رسانده است. این روند افزایشی پرداخت تسهیلات، در شرایط دشوار ناشی از جنگ و چالشهای اقتصادی نیز نهتنها متوقف نشد بلکه با شتاب بیشتری ادامه یافت و بار دیگر نقش راهبردی این بانک در پشتیبانی از امنیت غذایی کشور را به اثبات رساند.
اهمیت بانک کشاورزی را نباید صرفاً در اعداد و ارقام پرداختی آن جستجو نمود و بلکه باید در نقشی که به عنوان حلقه اتصال سیاستهای کلان اقتصادی با زیست جهان تولیدکننده واقعی ایفا میکند، جستجو کرد. این بانک، اگر به درستی تقویت و بازطراحی شود میتواند اهرمی قدرتمند برای جهش تولید، ایجاد اشتغال پایدار و تحقق امنیت غذایی به عنوان مرزهای نفوذ ناپذیر امنیت ملی باشد.




