توازن میان مدیریت بحران آب و امنیت غذایی؛ اولویت اصلی راهبردهای نوین کشاورزی
معاون برنامهریزی و اقتصادی وزارت جهادکشاورزی با تأکید بر لزوم اجتناب از رویکردهای بخشی و تعصبآمیز در مدیریت منابع آب، اعلام کرد که حفظ امنیت غذایی کشور در کنار مواجهه با واقعیتهای کمآبی، نیازمند تدوین برنامههایی مبتنی بر واقعیتهای میدانی و استفاده از فناوریهای نوین آبیاری است.
به گزارش داغ (دیدهبان امنیت غذایی) به نقل از پایگاه اطلاعرسانی وزارت جهاد کشاورزی، در جریان نوزدهمین نشست شورای راهبردی آب و خاک که با حضور مقامات کلیدی وزارت جهاد کشاورزی و دانشگاه تهران برگزار شد، چالشهای حیاتی مدیریت مصرف آب و الزامات زیرساختی برای ارتقای بهرهوری در بخش کشاورزی مورد بحث و بررسی قرار گرفت. در این نشست، تمرکز اصلی بر ۲۰ محور برنامهای برای مدیریت بحران و اصلاح الگوهای کشت متناسب با کمآبی کشور معطوف بود.
عبور از رویکرد تعصبآمیز برای جلوگیری از تضییع حقوق مردم
اکبر فتحی معاون برنامهریزی و اقتصادی وزارت جهاد کشاورزی، در این نشست با اشاره به ابلاغیههای صادر شده از سوی رئیسجمهور و وزیر جهادکشاورزی، بر ضرورت نگاه جامع به بحران آب تأکید کرد و اظهار داشت: ما با یک واقعیت انکارناپذیر به نام کمآبی روبرو هستیم و با توجه به اینکه بخش کشاورزی بیشترین سهم مصرف آب را دارد، مدیریت درست این منبع یک ضرورت ملی است.
وی هشدار داد: اگر در مدیریت بحران کمآبی، نگاههای بخشی و تعصبآمیز حاکم باشد، در نهایت این مردم هستند که متضرر خواهند شد. ما ملزم هستیم که با کنار گذاشتن تعصبات، به سمت راهکارهایی مانند استفاده از سامانههای نوین آبیاری حرکت کنیم تا هم مشکل کمآبی حل شود و هم تولیدات کشاورزی با چالش مواجه نشوند.
امنیت غذایی؛ یک اصل مقدس در کنار واقعیتهای موجود
معاون برنامهریزی و اقتصادی وزارت جهاد کشاورزی با اشاره به حساسیت موضوع تولید، تأکید کرد که مدیریت مصرف آب نباید منجر به تهدید امنیت غذایی کشور شود.
وی گفت: امنیت غذایی، هم از نظر کمّی و هم از نظر کیفی، برای هر کشوری یک اصل مقدس است. در مسیر اصلاح الگوی کشت و مدیریت بحران، ما باید میان “واقعیتهای کمآبی” و “نیاز به تأمین غذا” توازن برقرار کنیم.
فتحی با انتقاد از وجود برخی تناقضها در اسناد اجرایی که با واقعیتهای موجود همخوانی ندارند، تصریح کرد: انتظار میرود گزارشهای تهیه شده، صرفاً براساس آمال و خواستهها نباشد، بلکه باید واقعیتهای موجود را در وهله اول پذیرفت و بر پایه آنها برنامهریزی کرد. هدف ما این است که با کاهش هوشمندانه مصرف آب، کیفیت و کمیت تولیدات را برای حفظ سلامت و امنیت جامعه حفظ کنیم.
در پایان این نشست، بر ضرورت تدوین فوری الزامات زیرساختی برای ارتقای بهرهوری آب و اجرای دقیق برنامههای اصلاح الگوی کشت بر اساس ظرفیتهای منطقهای تأکید شد.
